নিৰ্জনতাৰ কোলাহল


আন্ধাৰ নিশা ! মই মোৰ চাৰিওফালে আন্ধাৰ দেখিছো | চকু দুটা মুদি দিলো |এতিয়াও মই মোৰ চাৰিওফালে কেৱল আন্ধাৰেই দেখিছো | আন্ধাৰ কণাবোৰ মোৰ দুচকুত জিকমিকাইছে..... ­.


জিলিৰ মাতবোৰ ভাহি আহিছে আৰু মই শুনিছো | শুনি মোৰ ভাল লগা নাই , সেয়ে মোৰ দুহাতৰ তৰ্জনী আঙুলি দুটাৰে মোৰ কান দুখন বন্ধ কৰি দিলো | তথাপিও মই শুনিআছো নিৰৱতা |




এদিন মই অকলে খোজেৰে গৈ অছিলো | আচলতে মই অকলেযোৱানাছিলো| মোৰ লগত গৈছিল মোৰ পোছাকযোৰ, চেণ্ডেলযোৰ,ম'বা ­ইল ফোনটো আৰু চছমাযোৰ.....

মই জানো ,মই অকলেও যাব পাৰিম কিন্তু সিহঁত যাব নোৱাৰে । সিহঁতৰ কথা ভাৱি মোৰ হাঁহি উঠি গ'ল...

Published in JONOSADHARAN,an Assamese daily http://3.bp.blogspot.com/-nLG2DzOiQMM/Ts9vAlvo5UI/AAAAAAAAAhg/yuvZycbHkLE/s1600/janasadharan.png


Comments

Popular Posts